Weer even ‘thuis’.



Datum:
3 september 2017
Naam:
Mergellandtocht
Organisator:
wsv A. Hermkens
Plaats:
Epen
Aantal km’s:
16 van de geplande 20
Duur ±:
5 uur
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

De pijlen

Een Limburgse dag met een tweeledig doel: de wederhelft op bezoek bij kennissen en ikzelf op een beloofde wandeltocht met mijn oudste zus. De keus viel op een 20-km tocht in Epen met weinig ‘toeters en bellen’ maar met een hopelijk mooie route.

Rond 10.30 uur gestart vanuit café Monti midden in het dorp. Hier geen routepapier om mee te nemen, maar een rotsvast vertrouwen dat de pijlers hun werk goed hebben gedaan. Voor de zekerheid nog wel een fotootje gemaakt van de route zoals hij op het biljart te bezichtigen was. De route was helemaal gepijld met gele metalen pijlen, gesponsord door een lokale ijzerhandel.

Al snel laten we de bebouwing achter ons en passeren een ingegroeid kapelletje aan de kant van de weg. Het uitzicht is groots en ik weet weer wat ik in Den Bosch e.o. mis. Na een kleine kilometer gaat het over een keienpad behoorlijk omhoog. Het uitzicht werd nog indrukwekkender toen we boven waren bij rest. Gerardushoeve.

Weer spinragvrij!

Langs camping Oosterberg gaat het nu lichtjes bergafwaarts. We volgen de bosrand en passeren een boer die heel wat kilometers maakt met grasmaaien. Ook vinden we langs het bospad wat hopranken in gevecht met braamstruiken. Gezien de verwevenheid van deze twee, laten we ze maar met rust. We dalen nu af naar het oord Terziet en bij een kapelletje strijken we neer op de bank en werken een appeltje weg. Ok al is het zondag, het kapelletje wordt ook vandaag spinragvrij gemaakt door een dame uit de buurt.

We zijn nog maar net opgestapt, of de officiële boerderijrust komt om de hoek. Hier nemen we een kop koffie en doen een aanslag op ons lunchpakket. Het is hier lekker zitten in de schaduw, maar alras wordt het tijd om op te stappen.

Van hieruit gaat het weer behoorlijk stijl omhoog. Is het beginstukje nog asfalt, bij het bos gaan we het bospad omhoog. Hier krijg je het gevoel dat je in een ‘oerbos’ loopt. Hoge bomen, open stukken vol met varens en omgevallen, bemoste boomstammen. Af en toe krijgen we een mooi doorkijkje richting kasteel Beusdaal.

Ergens in het bos missen we waarschijnlijk een pijl; het gevolg is dat we een stuk van zo’n 4 km ‘vergeten’ te lopen. We dalen af en passeren weer de boerderijrust maar maken hier nu geen gebruik van. In Terziet verlaten we de verharde weg en wandelen over het Kleinkullenvoetpad weer de berg omhoog. Tijdens deze ‘klauterpartij’ lopen we zo’n 20 meter nog even door België, wat deze wandeltocht internationale allure geeft.

Kasteel Beusdaal

Boven aangekomen mogen we weer afdalen via asfalt en half-verharde wegen. Langs een monument van Gerard Goudens en vele fruitbomen nog vol in de vrucht, komen we in de buurt van de Kleine Geul. Deze volgen via de weg richting het bivak- en kampeercentrum ‘Het Zinkviooltje’, waar de weg ophoudt. Via veldwegen langs de meanderende Kleine Geul zakken we af tot het eerste bruggetje en steken over. Van hieruit gaat het weer terug via de andere oever van de Kleine Geul door weiden. De uitgesleten steile oevers van de kronkelende waterloop geven een prachtig beeld.

Ergens in een holle weg, in het schaduw van bomen, nemen we een kleine drinkpauze op een bankje. Het is hier echt druk; wandelaars passeren op weg naar ………? Via een wei komen we uiteindelijk weer in de bewoonde wereld. Van hieruit is het niet meer ver.

Rond 15.20 uur komen we Epen weer binnen en proberen ons af te melden in het café. Jammer, de beide inschrijvers/kassiers van vanochtend zijn inmiddels naar huis, terwijl in de bekendmaking van de wandelkalender.nl  de sluiting van het startbureau op 18.00 uur staat. Enfin, dat zal wel goedkomen.

Al met al is het een prachtige dag geweest; al wandelend met mijn oudste zus door een mooie omgeving onder een prachtig zonnetje, niet te warm en niet te koud: een heerlijk ‘thuisgevoel’.

 

1 comment to Weer even ‘thuis’.

  • Peter Heesakkers

    Opnieuw een prachtig verslag en omschrijving van de wandelroute, in een evenzo schitterende omgeving. Altijd prettig leesbaar jouw verhalen. Het wat erg vroege vertrek van de leden van bestuur en inschrijfburo, is een aanfluiting. Zo ga je niet met je gasten en bezoekers om in mijn visie toch. Een groet uit Eindhoven.

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>